ترجمه آيات : اى جامه به خود پيچيده ( 1 ) شب را ( به نماز و نياز ) برخيز مگر اندكى ( 2 ) نيمى از شب را بر خيز يا اندكى از آن كم كن ( 3 ) يا بر آن نصف زياد كن ( تا به دو ثلث از شب رسد ) و قرآن را بتأنّى و آرامى ( شمرده ) بخوان بآرام و تانّى خواندنى ( 4 ) ما جدّا به زودى سخنى گران و ارزنده ( قرآن مجيد ) را بر تو القا ( وحى ) خواهيم نمود ( 5 ) براستى ساعات شب ( يا بر - خاستن از خوابگاه خود در آخر شب براى نماز بفراغت دل بيشتر ) يا به رنج سخت‌تر و بگفتار درست‌تر است ( يعنى خواندن قرآن در شب راست‌تر كه دل فارغ باشد و زبان با دل موافقت نمايد ) ( 6 ) و البتّه ترا در روز رفت و آمد ( براى تحصيل ضروريات معاش و زندگى ) بسيار است ، ( پس شبها توجه باد اى تهجّد اولى باشد ( 7 ) و پروردگار خويش را ياد كن و عبادت را براى او خالص كن خالص كردنى ( يا از تمام خلق و آفريده خدا منقطع شو منقطع شدنى كامل ، و بسوى خدا توجه نما يا در نماز و تضرّع بسوى بى نياز دست بردار ) ( 8 ) . او پروردگار خاور و باختر ، مشرق و مغرب است ، هيچ خدايى جز او نيست ، پس او را كارساز خود گير ( 9 ) و بر آنچه كافران ( در بارهء تو ) ميگويند شكيبا شو ، از ايشان كناره‌گيرى كن كناره كردنى نيكو . ( ده آيه ) قرائت : ابو عمرو ابن عامر « و طاء » بكسر ( زير ) و او ( و ) و مد ، ما بقى از قرّاء بفتح و زبر و او و سكون طاء كوتاه قرائت كرده و اهل كوفه جز حفض و ابن عامر