اصحاب اماميّه نيز همين بر مىآيد . مفسّرين در اولوا العزم اختلاف نموده‌اند : 1 - ابن عبّاس و قتاده - و مروى از حضرت باقر و حضرت صادق ( ع ) نيز هست - گفته‌اند : اولوا العزم از رسل كسانى هستند كه شريعتى جديد آورده‌اند كه شريعت پيامبر پيش از خود را نسخ كرده است و اين دسته از پيامبران پنج نفرند كه اول آنان حضرت نوح و سپس ابراهيم و سپس موسى و سپس عيسى و آن گاه محمّد ( ص ) است ، كه در روايت امام صادق ( ع ) مىفرمايد : ( و اينان انبيايند و ديگر پيامبران بر مدار اينان مىچرخند ) . 2 - مقاتل گويد : پيامبران اولوا العزم شش نفرند 1 - نوح كه بر آزار قومش صبر نمود 2 - ابراهيم كه بر آتش صبر كرد 3 - اسحاق كه بر سر بريدن صبر نمود 4 - يعقوب كه بر گمشدن يوسف و كورى چشم صبر نمود 5 - يوسف كه در چاه و زندان صبر نمود 6 - ايّوب كه بر ناراحتى و بيمارى صبر كرد . 3 - سدى و كلبى گويند : پيامبران اولوا العزم آنان هستند كه مأمور به جهاد بوده‌اند و اظهار مكاشفه نموده‌اند و در مسير گسترش دين مبارزه كرده‌اند . 4 - أبى العالية گويد : پيامبران اولوا العزم ابراهيم و هود و نوح و حضرت محمّد ( ص ) مىباشند . و عزم عبارت است از : حتم و وجوب و پيامبران صاحب عزم آن دسته از پيامبران هستند كه قوانين اديان را آورده‌اند و آنها را بر مردم واجب نموده‌اند كه به آنها حتما عمل كنند و قوانين و راه و روشهاى ديگر را دور اندازند . « وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ » يعنى : خيلى براى عذاب آنان عجله نداشته باش ، زيرا به زودى اينان گرفتار عذاب خواهند شد ، و عذابى حتما خواهد آمد مانند آن است كه آمده است .