قرائت آيات : ابو جعفر و ابن عامر و اهل كوفه « نحسات » را بكسر حاء خوانده‌اند ، بقيّه « نحسات » را به سكون حاء ميخوانند ، نافع و يعقوب « يحشر » را « نحشر » با نون و « اعداء اللَّه » را بنصب خوانده‌اند ، ولى بقيّهء قراء « يحشر » را با ياء و به صيغهء مجهول و اعداء اللَّه را نيز برفع خوانده‌اند « 1 » دليل قرائت : ابو على گويد : ( نحس ) كلمه‌اى است كه بر دو قسم است : 1 - آنكه كلمهء « نحس » اسم باشد . 2 - آنكه وصف باشد . از جاهايى كه كلمه « نحس » در آن اسم مصدر آمده است اين جمله است ( يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ) « 2 » و اينكه در اينجا كلمهء يوم به آن اضافه شده است دليل است بر آنكه نحس اسم است نه صفت ، زيرا هيچگاه موصوف به وصف خود اضافه نخواهد شد .

--> ( 1 ) بنا بر اين اعداء اللَّه نايب بجاى فاعل خواهد بود ، ولى در صورت اوّل مفعول نحشر خواهد بود ، و طبق قرائت نافع و يعقوب معنى آيه مىشود ( روزى كه ما دشمنان خدا را روانهء جهنّم كنيم ) و طبق قرائت بقيه معنى آيه مىشود : ( روزى كه دشمنان خدا بسوى جهنّم روانه گردند ) ( 2 ) سورهء قمر : 54 آيهء 18 جملهء ( يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ) دربارهء عذاب قوم عاد در اين سوره آمده است و در روايات اين روز نحس روز چهارشنبه آخر ماه معرّفى شده است :