هيچكس حظى و نصيبى نيست در آن ولايت مگر كسى را كه خداى سبحان او را ولى نموده و توليت امر بندگانش را در اختيار او گذارده و به اين معنى پيامبر ( ص ) در روز غدير اشاره نموده و فرمود الست اولى بكم من انفسكم آيا من از شما بنفوس شما سزاوارتر نيستم ؟ پس چون همه جواب مثبت داده و گفتند آرى شما بر ما از هر جهت شايسته‌ترى فرمود من كنت مولاه فعلى مولاه هر كس را كه من بر او ولايت دارم پس على بر او ولايت دارد و مولا به معناى اولى است بدلالت كريمه مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ جايگاه شما آتش و آن مولاى شماست يعنى براى شما سزاوارتر است و نيز قول لبيد شاعر جاهليت كه ميگويد : فغدت كلا الفرجين تحسب انّه * مولى المخافة خلفها و امامها پس صبح نمود هر دو شكاف كه خيال ميكرد ترس و خطر از جلو و عقب متوجه به اوست ، يعنى به ترس و مخافت سزاوارتر است . سپس برگشت خداوند سبحان به كلامش در تأكيد نبوّت پيامبر " ص " بذكر آنچه را كه از انبياء و پيامبران پيمان گرفته بود در اين باب و دنبال كرد آن را به بيان آيات و معجزاتش در روز احزاب و ذكر آنچه را كه انعام فرموده بر آن حضرت و بر مؤمنين از يارى كردن آنان مضافا بر آنچه كه براى ايشان از ثوابهاى اخروى مهيّا نموده بود . حكايت جنگ خندق : محمد بن كعب قرظى و غير او از اصحاب تاريخ پيامبر ( ص ) داستان

--> ميدانيد بر آنها ولايت دارد و چون خدا علم مزبور را به پيامبر و امامان عليهم السلام داده آنها همچنين ولايتى دارند . مترجم