وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً و ما گرفتيم از ايشان پيمان سختى يعنى پيمان محكمى گرفتيم بر وفاء كردن به آنچه را كه متحمل شده از بار رسالت و ابلاغ كردن احكام دين و شريعت . و بعضى از مفسّرين و دانشمندان گفته‌اند : يعنى ما از ايشان عهد و پيمان محكم گرفتيم كه بملّت خود اعلان كنند كه محمد ( ص ) رسول و فرستاده خداست و پيامبرى بعد از او نخواهد بود ، و البتّه ذكر ميثاق را مكرّر فرمود براى تأكيد در اوّل آيه بطور مطلق ياد نمود و در آخرش آن را مقيّد ساخت بزيادتى صفت غليظ ، سپس خداوند فايده ميثاق و پيمان بستن با انبياء را بيان فرمود ، و گفت : لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ تا اينكه به پرسند راستگويان را از صداقت و راستگوييشان . مجاهد گويد : يعنى البتّه اين كار را كرد و پيمان را گرفت تا اينكه سؤال كند از پيامبران مرسل كه امتهاى شما چه جواب دادند بشما . بعضى گفته‌اند : تا اينكه از راستگويان سؤال كنند در توحيد و يگانگى خدا و عدل او و شرايع از راستيشان يعنى آنچه را كه در باره خدا ميگويند ،

--> ( كريمه فاصبر كما صبر اولوا العزم من الرسل و لا تستعجل ، پس صبر نما چنانچه انبياء اولو العزم صبر كردند و شتاب نكن در نفرين كردن ( سورهء احقاف 34 و در سورهء " ن و القلم " آيه 48 فرمود فاصبر لحكم ربك و لا تكن كصاحب الحوت اذ نادى و هو مكظوم ، پس صبر كن حكم پروردگار ترا و مباش مثل رفيق ماهى ( يونس نبى ) هنگامى كه در شكم ماهى افتاد و در تاريكى شكم ماهى و قعر دريا ندا كرد يا لا آله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين ، و پر خشم بود .