آنها اهل ايمان نيستند . اگر بخواهيم از آسمان آيتى برايشان نازل مىكنيم تا گردنهاى ايشان خاضع گردد . هيچ تذكر جديدى از جانب خداوند براى ايشان نمىآيد جز اينكه از آن اعراض مىكنند . آنها تكذيب كردند و اخبار آنچه مورد استهزاء قرار مىدهند به آنها خواهد رسيد . آيا به زمين نمينگرند كه از هر جفتى نيكو چقدر آفريده‌ايم ؟ در اين كار آيتى است و اكثر آنها مؤمن نيستند خداى تو ، عزيز و رحيم است . اعراب : أَلَّا يَكُونُوا : در محل نصب و مفعول له . فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ : در محل جزم ، عطف بر « ننزل » . مِنْ ذِكْرٍ : در محل رفع ، « من » زائده . كم : در محل نصب و مفعول « انبتنا » كه در محل حال است . مقصود : طسم : معانى اين حروف را در اول بقره ذكر كرده‌ايم و نيازى به تكرار نيست . مجاهد و ضحاك گويند : « طسم » و « طس » از اسامى قرآن است . ابن عباس در روايت والبى گويد : « طسم » از اسماء خدا و قسم است . قرظى گويد : خداوند به اين حروف به « طول » ( قدرت ) « سناء » ( نورانيت ، ) و ملك خود سوگند ياد كرده است . محمد بن الحنفيه از على ( ع ) نقل كرده است كه پيامبر ( ص ) هنگام نزول « طسم » فرمود : « طاء » طور سيناء و « سين » اسكندريه و « ميم » مكه است . برخى گفته‌اند : « طاء » درخت طوبى و « سين » سدرة المنتهى و « ميم » محمد مصطفى ( ص ) است . تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ : آن آياتى كه وعده داده شده‌ايد ، همين آيات قرآنى است كه بيان كنندهء حق و باطل است . لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ : شايد خويشتن را به هلاكت افكنى