ترجمه : ما طمع داريم كه خدايمان خطاهايمان را بيامرزد . ما اولين كسانى هستيم كه ايمان آورده‌ايم . به موسى وحى كرديم كه بندگان ما را ببر كه شما دنبال مىشويد . فرعون افرادى را براى جمع كردن مردم به شهرها فرستاد . اينها : گروهى اندكند ، و آنها بر ما خشمگينند و ما از شر آنها بيمناكيم . فرعونيان را از باغها و چشمه‌ها و گنجها و جايگاه‌هاى پسنديده ، بيرون آورديم و آنها را به بنى اسرائيل سپرديم . فرعونيان بامدادان آنها را دنبال كردند . هنگامى كه دو گروه در مقابل يكديگر قرار گرفتند ، ياران موسى گفتند : ما گرفتار مىشويم . موسى گفت : چنين نيست . خدايم با من است و به زودى هدايتم مىكند . به موسى وحى كرديم كه عصايت را به دريا بزن . دريا شكافته شد و هر قطعه‌اى مانند كوهى عظيم بود و فرعونيان را به آنجا نزديك كرديم و موسى و همراهانش را همگى نجات داديم . آن گاه فرعونيان را غرق كرديم . در اين ماجرا آيتى است و بيشتر ايشان مؤمن نيستند و خداى تو عزيز و رحيم است . قرائت : حاذرون : ابن عامر و اهل كوفه با الف و ديگران بدون الف خوانده‌اند و هر دو بيك معنى است . فاتبعوهم : زيد از يعقوب از باب افتعال و ديگران از باب افعال خوانده‌اند .