ترجمه : فرعون گفت : اى موسى ، آمده‌اى كه با سحر خود ما را از سرزمينمان خارج گردانى ؟ ما هم سحرى مثل سحر تو خواهيم آورد ، ميان ما و خودت وعده‌گاهى قرار ده كه ما و تو از آن وعده‌گاه مساوى تخلف نكنيم . موسى گفت : وعده‌گاه شما روز زينت و هنگام بامداد است كه مردم از خانه‌ها خارج مىشوند ، فرعون از موسى منصرف گرديد و تدبير و نيرنگ خود را فراهم آورد سپس بيامد . موسى به ايشان گفت واى بر شما ، به خداوند نسبت دروغ ندهيد كه شما را گرفتار عذاب مىكند و آنهايى كه به خدا نسبت دروغ ميدهند زيانكارند . آنها در بارهء موسى به نزاع پرداختند و نجواى خود را مخفى داشته ، گفتند : اين دو ، ساحرانى هستند كه ميخواهند شما را با سحر خود از سرزمينتان خارج گردانند و طريقهء برتر شما را از كف شما ببرند . شما تدبير خود را فراهم كنيد و صف ببنديد كه امروز پيروزى از آن كسى است كه برترى دارد . گفتند : اى موسى يا تو عصا را مىاندازى يا ما اولين كسى هستيم كه وسائل خود را مىافكنيم . گفت : بلكه شما بيفكنيد . در اين هنگام ريسمانها و عصاهايشان از نيروى سحرشان به خيال موسى حركت ميكردند . قرائت : لا نخلفه : ابو جعفر به جزم و باقى به رفع خوانده‌اند . جزم بنا بر اين است كه جواب امر باشد . و بنا بر رفع در محل نصب و صفت است براى « موعداً » سوى : حجازيان و ابو عمرو و كسايى بكسر سين و ديگران بضم خوانده‌اند . اما در صفات بضم سين اولى است . يوم الزينة : حفص به نصب « يوم » قرائت كرده و در اين صورت ظرف است و ديگران به رفع خوانده‌اند و خبر است يعنى : « وقت موعدكم يوم الزينة » فيسحتكم : كوفيان غير از ابو بكر بضم ياء از باب افعال و ديگران بفتح ياء بصيغهء ثلاثى مجرد خوانده‌اند و هر دو بيك معنى است . ان هذان : ابو عمرو « ان هذين » خوانده است و بنا بر اين « ان » مخففهء از مثقله