و نبوت بود . شاعر مىگويد : قال الخلافة او كانت له قدراً * كما اتى ربه موسى على قدر او به خلافت رسيد يا اينكه خلافت براى او مقدر بود . چنان كه موسى در وقت مقدر نزد خدايش آمد . برخى گويند : يعنى به سن چهل سالگى كه سن وحى انبياء است رسيدى . برخى گويند : يعنى در همان وقتى آمدى كه خداوند براى نبوت و وحى تو مقدر كرده بود . وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي : ابن عباس گويد : يعنى ترا براى وحى و رسالت خويش برگزيدم و ترا آن چنان خالص گردانيدم كه به اراده و محبت من حركت كنى . بديهى است كه تبليغ رسالت ، بايد به اراده و محبت خدا باشد . زجاج گويد : يعنى ترا برگزيدم كه ميان من و مردم واسطه باشى ، بطورى كه در تبليغ رسالت از جانب من بمنزلهء اين باشى كه گويا خودم با مردم سخن مىگويم . اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي : ابن عباس گويد : يعنى تو و برادرت آيات نه گانهء مرا با خود ببريد . وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي : ابن عباس گويد : يعنى در اداى رسالتم سستى نكنيد . سدى گويد : يعنى در فرمان من سستى نكنيد . محمد بن كعب گويد : يعنى ترس از فرعون باعث نشود كه در انجام دستورات من كوتاهى كنيد . اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ : بار ديگر تأكيد دستور سابق مىكند كه نزد فرعون روند . برخى گويند : در دستور اول فقط خود موسى مأمور شده بود ولى در اين دستور هم موسى مأمور است و هم هارون . پس هر دوى آنها پيامبرند و شريك در رسالت . إِنَّهُ طَغى : فرعون را بعنوان مردى عاصى و طغيانگر معرفى مىكند . فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً : در موقع دعوت با او مدارا كنيد و از درشتى كردن خود - دارى نمائيد . برخى گفته‌اند : يعنى به كنيهء « ابو الوليد » يا « ابو العباس » يا