دقت و تأمل قرار دهد به بهشت مىرود . زجاج مىگفت : مقصود اين است كه هر كس خدا را به يگانگى بشناسد و اين اسماء نيكو را ياد كند و مقصودش توحيد و تعظيم خداوند باشد به بهشت مىرود . در حديث است كه : هر كس « لا إله الا اللَّه » را از روى اخلاص بگويد ، به بهشت مىرود ، اين براى كسى است كه يكى از نامهاى خدا را ياد كند . اما آنكه همهء نامهاى خدا را ياد كند ، چطور ؟ در اينجا « اسماء » كه موصوف است به صيغهء جمع و صفت آن « الحسنى » به صيغهء مفرد است نظائر ديگرى هم در قرآن دارد . مثل « حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ » و « مَآرِبُ أُخْرى » علت اين است كه صيغهء جمع مكسر در حكم مفرد مؤنث است و مىتوان صفت آن را مفرد مؤنث آورد .