وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي ( طه 29 : خدايا براى من از افراد خاندانم ، هارون را كه برادر من است ، وزير گردان ) ما دعاى او را مستجاب كرديم و برادرش هارون را از رحمت خويش به او بخشيديم و به او سمت نبوت داديم تا شريك و همكار برادر باشد . وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا : در اين كتاب آسمانى ، اسماعيل بن ابراهيم را ياد كن كه همواره بوعده‌هاى خويش وفا مىكرد و رسولى بود كه بسوى قوم جرهم فرستاده شد . ابن عباس گويد : با مردى وعده گذاشت كه در جايى منتظرش بماند . آن مرد فراموش كرد و اسماعيل يك سال در آنجا ماند تا آمد . اين مطلب از امام صادق عليه السلام نيز روايت شده است . مقاتل گويد : سه روز منتظر ماند . برخى گويند : اسماعيل بن ابراهيم ، پيش از پدر ، از دنيا رفت . اين اسماعيل ، اسماعيل بن حزقيل است كه بسوى قومش مبعوث شد و قوم پوست سر و صورتش را كندند . خداوند او را در عذاب و عفو قوم مخير گردانيد . او نيز كار آنها را به خدا واگذار كرد تا آنها را عذاب يا عفو كند . از امام صادق ( ع ) نيز ، همين طور روايت شده است . گويند : فرشته‌اى از جانب خداوند ، نزد وى آمد و گفت : خداوند ترا سلام مىرساند و مىگويد : ديدم كه چگونه ترا شكنجه دادند . به من دستور داده است كه در اطاعت امر تو باشم . هر چه خواهى به من امر كن . گفت : من به حسين ( ع ) تأسى مىجويم . وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا : او بستگان خود را - و بقولى امت خود را - به نماز و زكات - و بقولى به نماز شب و صدقهء روز - امر مىكرد و خداوند از كردار او خشنود بود . زيرا جز طاعت ، كارى از او سر نميزد و هرگز مرتكب كارهاى زشت نمىشد . برخى گويند : مرضى يعنى صالح و پاك و پسنديده بخاطر همين صفات بود كه پيش خداوند منزلتى بزرگ يافت .