[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 9 تا 12 ] أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً ( 9 ) إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً ( 10 ) فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً ( 11 ) ثُمَّ بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى لِما لَبِثُوا أَمَداً ( 12 ) ترجمه : آيا مىپندارى كه اصحاب كهف و رقيم ، از آيات ما شگفت‌انگيزند ؟ هنگامى كه آن جوانان بغار رفته ، گفتند : پروردگارا ما را از جانب خود رحمتى عطا كن و براى ما در كارمان هدايتى فراهم كن . در آن غار سالهاى بسيار آنها را بخواب كرديم . آن گاه بيدارشان كرديم ، تا بدانيم كداميك از دو دسته ، مدتى را كه خفته‌اند بهتر مىشمارند . لغت : كهف : غار . با اين فرق كه به غار بزرگ ، كهف ، و به غار كوچك ، غار مىگويند . رقيم : مرقوم ، نوشته . رقم لباس : خط آن . ارقم : مار خوش خط و خال . اوى : بازگشت . فتية : جوانان . جمع فتى . اين جمع قياسى نيست بلكه سماعى است . مثل :