الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
10
تفسير مجمع البيان (فارسى)
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 7 تا 8 ] إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً ( 7 ) وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً ( 8 ) ترجمه : ما چيزهايى كه در روى زمين است ، زينت آن قرار دادهايم تا مردم را بيازماييم كه كداميك نيكوكارترند و آنچه را كه بر روى زمين است ، خاك باير مىسازيم . لغت : صعيد : سطح زمين . زجاج گويد : راهى كه در آن گياه نروييده است . جرز : زمينى كه در آن گياهى نرويد . به سال قحطى هم بر اثر نروييدن گياه و كمى باران « جرز » گفته مىشود . اعراب : ايهم : مبتدا . زيرا اين كلمه استفهام است و استفهام بايد در صدر كلام باشد ، بنا بر اين « نبلو » را كه مفيد معناى علم است ، معلق ساخته است . مقصود : اكنون خداوند متعال مىفرمايد : خالق نعمتها منم و بازگشت امتها بسوى من است . مىفرمايد : إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها : ما رودها و درختها و جمادات و نباتات و حيوانات را براى زمين و مردم آن زينت قرار دادهايم . لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا : تا مردم را بيازماييم و معلوم سازيم كه كداميكشان نيكوكارترند ؟