بهر طرف او را بفرستد ، خيرى بدست نمىآورد . آيا او و كسى كه مردم را به عدالت امر مىكند و بر راه راست است ، مساوى هستند ؟ ! و علم غيب آسمانها و زمين براى خداوند است و امر قيامت جز مانند يك چشم بهم زدن يا نزديكتر از آن نيست . خداوند بر هر چيزى قادر است . قرائت : در قرائت غير مشهور « يوجّه » و « يوجّه » آمده است . اولى بنا بر حذف مفعول و دومى بنا بر اين است كه به معناى « يبعث » ( فرستاده شود ) باشد . لغت : ابكم : گنگ مادرزاد . برخى گويند : كسى است كه نتواند سخن گويد . كل : سنگينى . « كلّت السكين » يعنى كارد ، كند شد و « كَلّ لسانه » يعنى زبانش كند شد . توجيه : به جايى فرستادن . اعراب : رزقا : مفعول دوم براى « رزقنا » و به همين دليل اين فعل دو مفعول مىگيرد ، زيرا اگر « رزق » مصدر باشد ، جايز نيست گفته شود : فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَ جَهْراً زيرا انفاق از مال است نه از معناى مصدرى . مقصود : اكنون خداوند متعال ، به بيان گمراهى مشركين پرداخته ، مىفرمايد : ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ : خداوند مثلى مىزند كه مقصود خود را بوسيلهء آن بيان كند و مطلب را بفهم شنوندگان نزديك سازد . مثل اين است : بنده‌اى كه مملوك است و بر هيچ كارى قادر نيست . يعنى اختيارش بدست ديگرى است . وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا رِزْقاً حَسَناً : و انسان آزادى كه او را روزى داده‌ايم و صاحب مال و نعمت است .