الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

58

تفسير مجمع البيان (فارسى)

1 - از ابن عباس و حسن و مجاهد نقل شده كه گفته‌اند : تنور مزبور تنورى بود كه براى پختن نان ساخته شده بود و مربوط به حضرت آدم عليه السلام بود ، و اين نشانه‌اى براى نبوت نوح عليه السلام بود زيرا آب از جايى بيرون آمد كه بر خلاف عادت و معهود بود . و بدنبال اين قول اختلاف ديگرى شده و جمعى گفته‌اند : تنور مزبور در خانهء نوح عليه السلام و در جايى بنام « عين ورده » در سر زمين شام بوده ، و گروهى گفته‌اند : در ناحيهء كوفه بوده چنانچه از ائمهء بزرگوار ما نيز همين قول نقل شده است . و مفضل بن عمر در حديثى طولانى از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : تنور مزبور در خانهء پير زنى مؤمنه و در طرف راست قبلهء مسجد كوفه بود ، مفضل گويد : به آن حضرت عرضكردم : كيفيت بيرون آمدن آب از تنور چگونه بود ؟ فرمود : آرى خدا ميخواست بقوم نوح آيتى از آيات خود را نشان دهد ، و پس از جوشش آب از تنور از آسمان هم باران زيادى باريد ، فرات طغيان كرد و چشمه‌هاى ديگر طغيان كردند و خداوند آنها را غرق كرد ، و نوح و ديگران را كه در كشتى بودند نجات داد . گفتم : نوح چند روز در كشتى بود تا آب فرو نشست و از آن بيرون آمدند ؟ فرمود : هفت شبانه روز . پرسيدم : آيا مسجد كوفه قديمى است ، و از قديم بوده است ؟ فرمود : آرى ، آنجا جاى نماز پيمبران خدا است ، و رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - در شب معراج كه به آسمان ميرفت در آنجا نماز خواند ، و جبرئيل به دو عرضكرد : اينجا مسجد پدرت آدم و جايگاه نماز و مصلاى انبياء و پيغمبران الهى است ، تو هم فرود آى و در آن نماز بگذار . پيغمبر نيز فرود آمد و در آن نماز خواند ، و سپس جبرئيل او را به آسمان برد . و در حديث ديگرى است كه كشتى با محمولات آن روى آب سبك مينمود و يكصد و پنجاه شبانه روز روى آب بود . و ابو عبيدهء حذاء از امام باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : وسط مسجد كوفه باغى است از باغهاى بهشت ، و نماز در آن ثواب هفتاد نماز دارد ، و در آن مسجد