ترجمه : آيا كسى كه برهانى روشن از جانب پروردگارش دارد و بدنبالش گواهى از او نيز دارد ، و پيش از او نيز كتاب موسى كه پيشوا و رحمت بود ( به دو گواهى داده ) آيا اينان به او ايمان ميآورند ؟ و هر يك از اين دسته‌جات به دو كافر شوند دوزخ جايگاه آنها است و تو در اينباره ترديد نداشته باش ، و اين وعدهء حقى است از طرف پروردگار تو ولى بيشتر مردم باور نمىكنند ( 17 ) و چه كسى ستمكارتر است از آنكه بر خدا دروغ به بندد ، و اينان بر خداى خويش عرضه شوند و گواهان ( در آن روز ) گويند : اينها بودند كه بپروردگارشان دروغ بستند ، اى كه لعنت خدا بر ستمگران باد ( 18 ) آن كسانى كه مردم را از راه خدا باز دارند و كجى آن را خواهند ، و آخرت را انكار كنند ( 19 ) اينان ( از كيفر خدا ) در روى زمين فرار نتوانند كرد و ياورى جز خدا ندارند عذابشان دو چندان خواهد شد ، و آنها ( با اينكه گوش و چشم دارند از راه عناد و دشمنى ) نه شنيدن توانند و نه آنكه به بينند ( 20 ) اينانند كه خود را بخسران ( و زيان ) افكنده‌اند و دروغهايى را كه مىبستند نابود گرديد ( 21 ) لا جرم اينان در آخرت زيانكارتر خواهند بود ( 22 ) . شرح لغات : بينة : دليل و حجت فاصل و جدا كنندهء ميان حق و باطل . عرض : بمعرض گذاردن چيزى براى اطلاع از وضع و حال آن ، و معناى عرضه داشتن بندگان بر خداوند آن است كه آنها را براى مطالبهء بندگان ديگر در جايگاه مخصوص نگاه دارند ، و اين مانند آن است كه آنها را بر خدا عرضه داشته‌اند . عوج : كجى و انحراف از راه راست ، و انحراف در دين را « عوج » بكسر عين گويند ، و در امثال عصا و چيزهاى ديگر « عوج » بفتح آن گويند تا ميان ديدنى و ناديدنى فرق باشد . تفسير : « أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ » اين جمله به صورت استفهامية است ولى منظور