كردار همه‌شان را بطور كامل ميدهد كه او به آنچه ميكنند آگاه است ( 111 ) پس ( اى محمد ) چنانچه مأمور هستى پايدار باش ، و نيز هر كه با تو بسوى خدا بازگشته و دچار سركشى نشويد كه او بدانچه ميكنيد بينا است ( 112 ) . شرح لغات : مرية : - بكسر ميم و ضم آن - : شك و ترديد . نصيب : حظ و بهره . استقامت : پايدارى در يك جهت و منحرف نشدن به چپ و راست . طغيان : تجاوز از حدّ و انحراف بسوى فساد و تباهى . تفسير : « فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هؤُلاءِ » ترديد نداشته باش كه آنچه را اينان بجز خدا مىپرستند باطل است و بدنبال اين پرستش به آتش دوزخ دچار خواهند شد . « ما يَعْبُدُونَ إِلَّا كَما يَعْبُدُ آباؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ » و اين پرستش غير خدا جز از روى تقليد از پدران خودشان نيست . « وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ » و ما سزاى اعمال و عقابشان را بطور كامل ميدهيم و چيزى را از آنچه استحقاق دارند كم نخواهيم كرد ، و با اين جمله خداى سبحان آنها را از عفو خويش نوميد و مأيوس كرده است ، و ابن زيد گفته : يعنى ما پس از اينكه مطابق حكم و فرمان خويش بهرهء نيك آنها را در دنيا بطور كامل خواهيم داد ، در قيامت نيز به مقدار استحقاقى كه دارند عقابشان خواهيم كرد . « وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ » ما بموسى كتاب - يعنى توراة - داديم . « فَاخْتُلِفَ فِيهِ » پس قوم او در آن اختلاف كردند ، يعنى در درستى و صحت آن كتابى كه بر وى نازل شده بود ، اختلاف كردند ، و منظور دلدارى پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - است كه اگر قوم تو قرآن را انكار كرده و تو را تكذيب ميكنند قوم موسى نيز با وى چنين كردند و تو محزون و غمناك مباش . « وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ » و اگر نبود آن خبر گذشته از جانب خدا كه كيفر ايشان