[ سوره هود ( 11 ) : آيه 5 ] أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 5 ) ترجمه : هان بدانيد كه آنها دلهاى خويش را ( از استماع و فهم سخنان حق ) بگردانند تا خود را از وى مخفى كنند ، آگاه باشيد كه اينان وقتى خود را در جامه‌ها به پيچانند خدا آنچه را نهان كنند و هر چه را آشكار سازند ميداند كه او بمكنونات دلها آگاه و دانا است ( 5 ) شرح لغات : ثنى : به معناى پيچيدن . و عطف و استثناء هم از همين معنى و همين باب است ، زيرا عطف كردن چيزى به چيزى به معناى پيچاندن و ارتباط چيزى به چيز ديگر است ، و استثناء نيز عطف چيزى است به اخراج و بيرون بردن آن از چيز ديگر . شأن نزول : ابن عباس گفته : اين آيه دربارهء اخنس بن شريق نازل گشته كه مردى شيرين - زبان بود و در ظاهر رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - را با چرب زبانى ديدار ميكرد ولى در دل دشمنى خود را با آن حضرت پنهان ميداشت . و عياشى بسند خود از امام باقر - عليه السلام - روايت كرده كه فرمود : جابر بن عبد اللَّه به من خبر داد كه مشركين هر وقت رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - را ديدار ميكردند سر و گردن خود را با جامه مىپوشاندند كه حضرت آنها را نبيند ، و دنبال اين جريان بود كه آيهء فوق نازل گرديد .