موجب هلاك و پريشانى بود ، قبلا نديده بودند . همين كه گرفتار اين بلاها شدند ، نزد موسى رفتند و گفتند : خداوند هميشه دعاى تو را مستجاب مىكرد . از خدا بخواه تا ما را نجات دهد . برخى گفته‌اند : يعنى طبق آن عهدى كه داريم و اگر ايمان بياوريم ، خداوند بلا را دفع مىكند ، خدا را بخوان . ابو مسلم گويد : يعنى خدا را بعهد نبوت بخوان . طبق اين معنى ، باء براى قسم است ، يعنى به حق نبوتى كه خداوند به تو داده است كه اگر دعا كنى ما را نجات مىدهد . لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ : اگر عذاب را از ما دور سازى ، به رسالت تو ايمان مىآوريم و بنى اسرائيل را از خدمت و كارهاى سخت آزاد مىكنيم و با تو مىفرستيم . فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ : منظور از « اجل » مدتى است كه خداوند براى آنها تعيين كرده بود . يعنى همين كه مدت مقدر و تعيين شده ، فرا رسيد و عذاب را از آنها دور ساختم ، عهد شكنى كردند . فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ : بر اثر كردار و رفتار ناپسندشان از آنها انتقام گرفتيم و آنها را به دريا غرق كرديم ، زيرا آيات و حجج ما را تكذيب كردند و نبوت موسى را تصديق نكردند . عذاب هنگامى بر آنها نازل شد كه غافل بودند . برخى گويند : يعنى كارهاى غفلت آميز ايشان باعث نزول عذاب شد .