بيان آيهء 9 تا 13 شرح لغات : أيمان - بفتح همزه - جمع يمين به معناى سوگند . طعن : توسل جستن بذكر عيب . و اصل اين لغت از طعن به نيزه است . امام : جلو دار پيروان ، و امام در خير راهنماى بدان است ، و امام در شر گمراه و گمراه كننده است . هم : تصميم مقارن با انجام فعل پيش از وقوع آن در خارج ، و در اينجا به اين تصميم مورد مذمت قرار گرفته‌اند و اين دليل است بر آنكه مقصود همان تصميم خالى آنها بوده . بدء : انجام كارى از طرف مقابل ، يعنى آغاز به كار . و مرّة : يك بار ، بر وزن فعلة - از مادهء مرّ - و مرة و دفعه و كرة در معناى نظير يكديگرند . تفسير : خداى تعالى در اين آيات براى بيان خوى آن مردم فرمايد : « اشْتَرَوْا بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِهِ » يعنى از دين خدا روگردانده و مردم را ببهرهء ناچيزى كه از دنيا نصيبشان گشته از راه حق بازدارند ، و منظور از « فاء » ( كه بر سر « صدّوا » در آمده ) آن است كه اين فروختن آنها آيات خدا را ايشان را وادار كرده تا مردم را از پذيرش اسلام باز دارند ، و اين آيه - بگفتهء مجاهد - دربارهء گروهى از عرب نازل شده كه ابو سفيان به آنها غذايى داد تا بدشمنى با پيغمبر اسلام متمايلشان سازد ، و جبائى گفته : دربارهء يهوديانى نازل شده كه از مردم عوام رشوه ميگرفتند تا بباطل حكم كنند .