پيامبران و ديگران نسبت به مؤمنين به اذن پروردگار است . چنان كه مىفرمايد : « مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ » ( بقره 255 : چه كسى بدون اذن خداوند شفاعت مىكند ؟ ) لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ : تا آنها بترسند و از دستور تو اطاعت كنند .