آنها فرمود : اين چه درخواستى است كه مىكنيد ؟ ! مگر عذاب خدا براى مردم كافر ، جز هلاك و بدبختى چه چيز به ارمغان مىآورد ؟ ! احيانا اگر مؤمنى يا طفلى هم بدون تقصير در شعلهء عذاب شما ، همچون چوب ترى در حريق جنگل ، بسوزد برايش مختل است كه خداوند به او عوض‌هاى بسيارى ميدهد ، بطورى كه اين گرفتارى بسان صفر در برابر بىنهايت باشد . منظور از عذابى كه در اين آيه ، آمده ، عذاب دنياست نه عذاب آخرت اكنون به بيان اين مطلب مىپردازد كه پيامبران را نفرستاده است كه بتوانند هر گونه خواهشى از خداوند بكنند . آنها بخاطر يك سلسله مصالح عاليه‌اى كه خداوند بهتر مىداند ، ماموريت يافته‌اند . مىفرمايد : وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ : ما پيامبران را جز براى بشارت و ترسانيدن مردم نفرستاده‌ايم . در دنبالهء اين آيه ، به بيان پاداش كسانى كه سخن فرستادگان خدا را مىشنوند و كيفر كسانى كه آنها را مخالفت مىكنند ، پرداخته مىفرمايد : فَمَنْ آمَنَ وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ : آنان كه ايمان آورند و پيامبران را تصديق كنند و كار شايسته انجام دهند ، در عالم آخرت ، مثل اهل دوزخ دچار بيم و اندوه نميشوند و غم گذشته نمىخورند . وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ : و آنهايى كه دلايل ما و محمد ( ص ) و معجزاتش را تكذيب مىكنند ، روز قيامت بكيفر بىايمانى و رفتار زشت خويش مبتلا خواهند شد .