بيان آيه 126 - 127 مقصود اكنون ضمن اشارهء به بيان سابق مىفرمايد : وَ هذا صِراطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيماً : ابن مسعود گويد : يعنى اين است قرآن كه راه راست و هموار پروردگار است . ابن عباس گويد : يعنى اسلام راه راست خداست . اينكه مىگويد : راه خدا ، براى اين است كه اين راه را او نشان داده است . كلمهء « مستقيما » حال است . با اينكه دلايل حق بسيارند و يكى نيستند ، راه خدا را - كه همان دلايل هستند - به استقامت و راست بودن توصيف كرده است ، زيرا با همهء اختلاف و تنوعى كه دارند ، همچون يك راه مستقيم ، پوينده را به مقصد مىرساند . و از تناقض و فساد خالى هستند . قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ : ما براى مردمى كه متذكر شوند و تذكر را پذيرند ، آيات را بيان كرده ، تميز مىدهيم . علت اينكه بيان آيات را به اين طبقه اختصاص مىدهد ، اين است كه آنها هستند كه بهره‌مند مىشوند . همانطورى كه اهل تقوى هستند كه از هدايت خدا استفاده مىدهد . لَهُمْ دارُ السَّلامِ : آنها كه تذكر را بپذيرند و تدبر كنند و حق را بشناسند ، در خانه سلامت كه از هر آفت و بلائى تهى است هستند و همچون اهل جهنم به آفت و بلا گرفتار نيستند . اين معنى از زجاج و جبائى است . حسن و سدى گويند : سلام نام خدا و « دار السلام » بهشت است . عِنْدَ رَبِّهِمْ : خانهء بهشت در پيشگاه خدا براى آنها ضمانت شده است و خداوند بطور حتم آنها را به آن مىرساند . چنان كه اگر به كسى بگوئيد : ترا پيش من فلان مال است . يعنى من ضامن آن هستم . برخى گويند : يعنى : در آخرت براى ايشان خانهء