الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

250

تفسير مجمع البيان (فارسى)

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ : پروردگار تو به حال كسانى كه از حق بباطل و از حلال به حرام مىگرايند ، داناتر است . وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ : از هر چه گناه است ، در آشكار و نهان بپرهيزيد . اين معنى از قتاده و مجاهد و ربيع بن انس است . جبائى گويد : مقصود از ظاهر ، كارهاى اعضاء و مقصود از باطن كارهاى قلب است . سدى و ضحاك گويد : گناه ظاهر ، زنا و گناه باطن رفيق بازى است . سعيد بن جبير گويد : گناه ظاهر همبستر شدن با زن پدر و گناه باطن زناست . ضحاك گفته است : مردم جاهليت ، زناى آشكار را گناه ميدانستند و زناى پنهان را گناه نميدانستند . بهتر از همهء اقوال ، قول اول است كه شامل همهء آنها مىشود . إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِما كانُوا يَقْتَرِفُونَ : آنان كه مرتكب معصيت و زشتىها ميشوند ، به زودى بكيفر كردار خويش مىرسند .