بيان آيه 99 قرائت جنات : ابو بكر از عاصم برفع خوانده است . قرائت على ع و ابن مسعود و اعمش و يحيى بن يعمر نيز برفع است . اما ديگران به جرّ خوانده‌اند . قرائت دوم بنا بر اين است كه عطف بر « خضرا » باشد و قرائت اول بنا بر اين است كه عطف بر « قنوان » باشد . ثمره : حمزه و كسايى و خلف اين كلمه را بضم ثاء و ميم و ديگران به دو فتحه خوانده‌اند ( اين اختلاف قرائت در سورهء يس نيز هست ) قرائت دوم بنا بر اين است كه جمع « ثمرة » باشد . قرائت اول بنا بر اين كه نيز جمع « ثمرة » يا جمع « ثمار » باشد . لغت خضر : سبز . در حديث است كه « ان الدنيا حلوة خضرة » يعنى : دنيا ظاهرى آراسته و دلنشين دارد . « اخضر » نيز به همين معنى است . هر گاه در جايى سبزه زياد باشد ، عرب آنجا را « اسود » يعنى سياه مىنامد . عراق را بواسطهء اينكه سبزه زياد دارد ، « سواد عراق » مىنامد . متراكب : متراكم ، سوار بر هم طلع نخل : اولين نشانهء ثمر نخل قنوان : خوشه‌ها . جمع قنو دانيه : نزديك ينع : رسيدن ميوه