آيه نازل شد . در روايت ديگر از ابن عباس نقل شده است كه اين آيه دربارهء كافرانى نازل شده است كه منكر قدرت خدا بودند . طبق اين آيه هر كس اقرار كند كه خداوند بر همه چيز قادر است ، خدا را شناخته است . مجاهد گويد : دربارهء مشركين قريش نازل شده است . مقصود قبلا نام پيامبران را بميان آورد . اكنون روى سخن با منكران نبوت است . مىفرمايد : وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ : آنان حق معرفت خدا را ادا نكردند و او را آن چنان كه بايد و شايد ، تعظيم و توصيف نكردند ، زيرا گفتند : خداوند پيامبرى نفرستاده و بر بشرى وحى خود را نازل نكرده است . تا اينكه مقتضاى حكمت و مصلحت ، اين است كه خداوند پيامبر بفرستد . معجزات آشكارى هم ثابت كرده‌اند كه خداوند پيامبران بسيارى را برگزيده است . سپس به پيامبر خود دستور مىدهد : قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِهِ مُوسى : به اينها بگو : چه كسى تورات را بر موسى نازل كرده است ؟ نظر به اينكه اعتراض كننده يهودى بود ، دستور داد كه پيامبر ، كتاب آسمانى تورات را كه حتى به اعتقاد يهوديان بر موسى كه بشرى بوده است ، نازل شده ، به ياد آنها آورد و بىاساس بودن اعتراض را اثبات كند . نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَراطِيسَ : حضرت محمد با حضرت موسى چه فرقى دارد ؟ ! موسى داراى كتابى بود كه همچون نورى وسيلهء هدايت مردم به راه راست بود . اكنون شما يهوديان كتاب روشنى بخش وى را در كتابها و صحيفه‌هاى متفرق ثبت و ضبط كرده ، بدان استناد مىجوييد . قرآن نيز نظير تورات و برنامه‌هاى آن وسيلهء هدايت است .