بيان آيه 7 شان نزول كلبى گويد : اين آيه ، در بارهء نضر بن حرث و عبد اللَّه بن ابى اميه و نوفل بن خويلد ، نازل شده است . اينها به پيامبر اسلام ، گفتند : - ما به تو ايمان نمىآوريم . مگر اينكه كتابى از جانب خداوند همراه چهار فرشته ، بر تو نازل شود و فرشتگان شهادت دهند كه كتاب از جانب خداست و تو رسول خدايى . مقصود اكنون خداوند پرده از روى عناد و ستيزه جويى آنها برداشته ، مىفرمايد : وَ لَوْ نَزَّلْنا عَلَيْكَ كِتاباً فِي قِرْطاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ : مقصود از « قرطاس » صحيفه يا كتاب است . ابن عباس گويد : منظور كتابى است كه از آسمان به زمين آويخته شده باشد . بقدرى آنها در انكار حق ، سرسختى نشان ميدادند كه خداوند به پيامبرش فرمود : اگر وحى خود را به صورت مطالبى كه بر صفحات كتابى نقش شده است ، بر تو نازل كنيم و آنان ، اين كتاب را علاوه بر اينكه به چشم خود مىبينند ، بدست خود لمس كنند ، باز هم مىگويند : چيزى جز سحر نيست ! زيرا عناد و سرسختى و سنگدلى را به حد اعلا رسانيده‌اند . دلالت آيه عدلى مذهبان به لطف خداوند متعال ، اعتقاد دارند . اين آيه ، مويد اعتقاد آنهاست ، زيرا بيان مىكند كه خداوند چنين كتابى را بخاطر اينكه مىدانست آنها ايمان نمىآورند ، نفرستاد و اين كمال لطف خداوند است .