الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
110
تفسير مجمع البيان (فارسى)
بيان آيه 55 قرائت لتستبين : اهل مدينه فعل را بتاء و « سبيل » را به نصب خواندهاند . كوفيان بجز حفص ، اين كلمه را به ياء و « سبيل » را برفع خواندهاند . زيد بنقل از يعقوب فعل را به ياء « سبيل » را به نصب خوانده است . ديگران فعل را بتاء و « سبيل » را برفع خواندهاند . وجه قرائت اخير اين است كه « سبيل » فاعل فعل باشد . كلمهء « سبيل » مؤنث است . مثل « هذِهِ سَبِيلِي » ( يوسف 108 ) وجه قرائت اول اين است كه فعل مخاطب و « سبيل » مفعول آن باشد . وجه قرائت كوفيان اين است كه « سبيل » فاعل باشد ، جز اينكه « سبيل » را مذكر قرار دادهاند . مثل : « يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا » ( اعراف 146 ) وجه قرائت زيد اين است كه « سبيل » مفعول و فاعل فعل محذوف باشد . اعراب كذلك . كاف اسم و مضاف و مفعول « نفصل » ، اما مشبّه و مشبّه به چيست ؟ 1 - تفصيل آيات را تشبيه كرده است به آنچه قبلا در صفت اهل هدايت و اهل ضلالت ، به تفصيل ياد كرده است . 2 - يعنى همانطورى كه آيات گذشته را براى شما تفصيل دادهايم ، براى ديگران نيز تفصيل مىدهيم . مقصود اكنون در دنبالهء مطالبى كه در ردّ مشركين بيان داشت ، مىفرمايد : وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ : هم چنان كه سابقاً دلايلى بر توحيد و نبوت و . . . . .