گفت : - چه بخوانم : گفت : - إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ . . . عين اين خبر را ابو اسحاق ثعلبى در تفسير خود نقل كرده است . ابو بكر رازى در كتاب « احكام القرآن » بنا بر نقل مغربى و رمانى و طبرى روايت كرده است كه اين آيه هنگامى نازل شد كه على ع در حال ركوع انگشترى خود را صدقه داد . مجاهد و سدى نيز همين طور گفته‌اند . از امام باقر ع و امام صادق ع و همهء علماى اهل بيت نيز چنين روايت شده است . - اين آيه دربارهء عبد اللَّه بن سلام كلبى و اصحابش نازل شده است . در آن وقتى كه آنها اسلام آوردند و يهود روابط دوستى خود را با آنها قطع كردند . در روايت عطاست كه عبد اللَّه سلام ، عرض كرد : - يا رسول اللَّه ، على را ديدم كه در حال ركوع ، انگشترى خود را صدقه داد ، از اينرو دوستش داريم . سيد ابو الحمد - به اسناد متصل مرفوع - از ابن عباس روايت كرده است كه : - عبد اللَّه بن سلام با جمعى از مردم خويش خدمت پيامبر رسيد و عرض كرد : - يا رسول اللَّه ، خانه‌هاى ما دور است و ما مجلسى و جاى گفتگويى ، جز اينجا نداريم . قوم ما بعد از آنكه ايمان آورديم ، ما را ترك كردند و بر خود حتم كرده‌اند كه با ما ننشينند و زناشويى نكنند و سخن نگويند . اينها بر ما دشوار است . فرمود : - إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ . . . پس از اين مراسم ، پيامبر به مسجد رفت . مردم در حال قيام و ركوع بودند ، پيامبر سائلى را ديد . فرمود : - آيا كسى به تو چيزى داد ؟