كه نهرها از زير آنها جارى است و هميشه در آنجا خواهند بود . رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ : خداوند از كردار آنها راضى است و آنها از پاداش او راضى هستند . ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ : اين است رستگارى بزرگ كه بر اثر پاداش الهى نصيب آنها مىشود . حسن گويد : يعنى به بهشت رستگار و از دوزخ رها شدند . اكنون خداوند دربارهء عظمت قدرت و وسعت قلمرو حكومت خود ، مىفرمايد : لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فِيهِنَّ : به منظور تنزيه خود از آنچه مسيحيان ميگفتند ، مىفرمايد : خدا كسى است كه حكومت آسمانها و زمين بدست اوست . بنا بر اين چگونه ممكن است كسى با او برابر و در خداوندى رقيب او باشد ؟ ! برخى گفته‌اند : اين جمله ، پاسخى است از سؤال مقدر . مثل اينكه سؤال شده است . اين رستگارى بزرگ را چه كسى به آنها داده است ؟ پاسخ مىدهد : كسى كه چنين است . در اينجا آسمانها و زمين را مفرد آورده است ، تا شان آسمانها را عظمت بخشد . وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ : او كسى است كه موجودات را از نيستى بهستى مىآورد و موجودات را از هستى بديار نيستى مىبرد . اين است قدرت بىپايان او ! جبايى گويد : يعنى هر چه كه وجود آن ممكن باشد ، خداوند بر آن قادر است . مثل : « اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ( رعد 16 : خداوند بر هر چه كه وجود آن ممكن باشد ، قادر است . )