بيان آيهء 106 اعراب شَهادَةُ بَيْنِكُمْ : مبتداست . خبر آن « اثنان » يعنى « شهادة هذا الحال شهادة اثنين . » إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ : ممكن است متعلق به « شهادة » و معمول آن باشد . لكن متعلق به « وصيت » نيست ، زيرا مضاف اليه در مضاف عمل نميكند . حِينَ الْوَصِيَّةِ : ظرف و متعلق به « الموت » يا بدل از « اذا » يا متعلق به « حضر » منكم : صفت براى « اثنان . همچنين « ذو اعدل » . أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ : بقدير « شهادة آخرين من غيركم » كلمهء « من غيركم » صفت « آخران » إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصابَتْكُمْ مُصِيبَةُ الْمَوْتِ : جملهء شرط و جزا معترضه است ميان موصوف و صفت . يعنى شهادت غير مسلمان ، در صورتى قبول است كه شما در حال سفر ، گرفتار فاجعهء مرگ بشويد . البته جزاى شرط بواسطهء وجود قرينه حذف شده است . چنان كه جواب « إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ . . . » نيز محذوف است . اگر چه ممكن است « اذا » را بمنزلهء « حين » بگيريم تا نيازى بجواب نداشته باشد : تَحْبِسُونَهُما مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ : صفت ديگرى براى « آخران » مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ : متعلق به « تَحْبِسُونَهُما » فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ : فاء حرف عطف است كه جمله‌اى را بر جمله‌اى عطف كرده است و ممكن است جزاء باشد . يعنى « اذا حبستموهما اقسما » لا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً : جواب « يقسمان » وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى : يعنى « و لو كان المشهود له ذا قربى » ( اگر چه كسى كه براى