سعيد بن جبير و مجاهد . بنا بر اين قول ، منظور حيواناتى است كه قبلا شكار شده و به نمك پاشيده و نگهدارى كرده‌اند ، زيرا به نظر ما خوردن گوشت ميته ، نه براى محرم جايز است و نه براى غير محرم . برخى گفته‌اند : منظور ميوه‌هاى و گياهان دريايى است . مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ : قتاده و ابن عباس و حسن گويند : يعنى اينها منفعتى است براى مسافر و حاضر . و بقولى يعنى : براى اهل شهرها و دهات ، خواه محل باشند ، خواه محرم . وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً : از اين جمله ، استفاده مىشود كه شكار خشكى ، در حال احرام ، و همچنين خوردن گوشت حيوانى كه ديگران شكار كرده‌اند ، براى شخص محرم حرام است . اين معنى ، از على ع و ابن عباس و ابن عمرو سعيد بن جبير است . عمر و عثمان و حسن بصرى گويند : گوشت حيوانى كه ديگرى شكار كرده ، « شده » بر شخص محرم ، حرام نيست . « صيد » گاهى مصدر و به معناى شكار كردن و گاهى به معناى « شكار شده » است . بديهى است كه بهتر است آيه را بر هر دو معنى حمل و حكم حرمت « شكار كردن و شكار » را از آن استفاده كنيم . وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ : دستورى است از جانب خداوند متعال كه از همهء معصيتها و كارهاى حرام اجتناب كنند ، زيرا سرانجام ، روزى كه هيچكس بر سود و زيان خود يا ديگرى قادر نيست ، بسوى او بازگشت ، خواهند كرد . آن روز ، قيامت است و نيك و بد ، سزاى خود را مىبينند .