الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
176
تفسير مجمع البيان (فارسى)
بيان آيهء 94 - 95 قرائت فجزاء : كوفيان و يعقوب ، اين كلمه را به تنوين و ديگران بدون تنوين و مضاف به « مثل » خواندهاند . قرائت اول بنا بر اين است كه « مثل » صفت براى « جزاء » باشد . يعنى : « فالواجب عليه جزاء من النعم مماثل ما قتل من الصيد » در قرائت دوم ، اگر چه بر شخص محرم ، جزاى خود شكار واجب است نه جزاى مثل آن . لكن در ادبيات عرب ، چنين تعبيرى معمول است . مثل « انا اكرم مثلك » يعنى « انا اكرمك » كفارة طعام مساكين : اهل مدينه و ابن عامر ، « كفارهء » را اضافه كردهاند به « طعام » ديگران « كفارة » را به تنوين خواندهاند . وجه قرائت دوم اين است كه : « طعام » عطف بيان است براى « كفاره » و وجه قرائت اول اين است كه چون كفاره دهنده را ميان سه چيز : قربانى ، اطعام و روزه مخير كردهاند ، از اين جهت ، كفاره را به طعام اضافه كرده و گويى مقصود اين است : كفارهء طعام ، نه كفارهء قربانى و نه كفارهء روزه . « 1 » لغت بلاء : آزمايش كه به منظور آشكار شدن باطن شخص صورت مىگيرد . غيب : آنچه از حواس آدمى پنهان است . از همين كلمه است « غيبت » كه بدگويى از كسى در غياب اوست . حرم ، جمع حرام . حرام و محرم داراى يك معنى هستند ، مثل « حلال و محل »
--> ( 1 ) - قرائتهاى ديگرى از غير قراء هفتگانه ، نقل شده است كه ما از نقل آن خوددارى كرديم