الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

158

تفسير مجمع البيان (فارسى)

معصيتها خوددارى كنيد و خداى خود را فراموش نكنيد . اين دو آيه ، دلالت دارند بر ناپسند بودن انزوا و آنچه كه همهء مردم دنيا به آن علاقه‌مند هستند . بنا بر اين دورى از زن و فرزند و آباد نكردن زمين ، قبيح است . در روايت است كه : - پيامبر خدا گوشت مرغ و فالوده مىخورد و از حلوا و عسل لذت مىبرد . مىفرمود : مؤمن شيرين است و شيرينى را دوست دارد . و نيز فرمود : در دل مؤمن زاويه ايست كه تنها حلوا آن را پر مىكند . در روايت است كه امام حسن ، مشغول خوردن فالوده بود كه « فرقد سنجى » بر او وارد شد . فرمود : دربارهء اين ، چه مىگويى ؟ پاسخ داد : نمىخورم و دوست نمىدارم . حضرت رو بجانب ديگران كرد و فرمود : - آيا عسل و مغز گندم « پيه گاو » چيزى است كه مسلمان آن را نپسندد ؟ !