الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)

98

تفسير مجمع البيان (فارسى)

بيان آيهء 24 قرائت كسايى كلمهء « المحصنات » و « محصنات » را در همه جاى قرآن بكسر صاد و در اين آيه بفتح صاد خوانده است و ديگران در همه جا بفتح صاد قرائت كرده‌اند . كوفيان باستثناى ابو بكر و ابو جعفر « احل » بضم همزه و كسر حاء و سايرين بفتح همزه و حاء خوانده‌اند . و گفته‌اند معنى آن : « و اللَّه احل لكم » مىباشد . اما در كلمهء « المحصنات » چنان كه گذشت اختلافى وجود ندارد . لغت المحصنات : زنانى كه شوهردار هستند ، از مصدر احصان به معناى تزويج . البته در قرآن كريم به معناى ديگرى هم استعمال شده است . از آن جمله است : « وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ . . . » يعنى كسانى كه نسبت ناروا به زنان آزاد مىدهند ، بايد هشتاد تازيانه بخورند ( سوره نور 4 ) « وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها » ( سوره تحريم 12 ) يعنى مريم دختر عمران عفت و پاكدامنى خود را حفظ كرد . « فَإِذا أُحْصِنَّ » ( سوره نسا 25 ) يعنى هر گاه اسلام آورند ( البته در صورتى كه به صيغهء معلوم قرائت شود نه مجهول . ) محصن : مردى كه تزويج كرده است . سفاح : زنا ، زجاج گويد : مسافحه و سفاح به عمل زانيانى گفته مىشود كه از زناى با هر كسى دريغ ندارد و اگر فقط با يكى زنا كند . « ذات خدن » يعنى صاحب رفيق گفته شوند . اعراب كِتابَ اللَّهِ : مصدر منصوب است از فعل محذوف يعنى : كتب اللَّه كتاباً عليكم .