بيان آيهء 89 مقصود در اين آيه خداوند ، احوال اين مردم منافق را بيان داشته ، مىفرمايد : وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواءً : اين منافقان كه شما در بارهء ايشان اختلاف كرده‌ايد ، آرزو دارند كه شما به خدا و پيامبرش كافر گرديد ، چنان كه ايشان نيز كافر شده‌اند ، تا شما با ايشان يكسان گرديد و همگى كافر شويد . سپس مؤمنان را از دوستى با ايشان نهى كرده ، مىفرمايد : فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِياءَ : از آنها يارى مخواهيد و با آنها مشورت مكنيد و در كارها از ايشان كمك مگيريد : حَتَّى يُهاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ : تا از مركز شرك خارج گردند و خود را از مشركان جدا سازند و در طلب دين بسوى شما آيند و با شما مساوى گردند . آن گاه هر چه براى شماست ، براى ايشان و هر چه بر ايشان است بر شما خواهد بود . اين قول ، از ابن عباس است . علت اينكه : دين خدا را « سَبِيلِ اللَّهِ » ناميده ، اين است كه هر كس از راه دين برود ، به نعمت خدا مىرسد و وارد بهشت مىشود . فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ . ابن عباس گويد : يعنى اگر از هجرت ، اعراض كردند ، آنها را بگيريد . وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ : و در هر جا از سرزمينهاى خدا - چه حل و چه حرم آنها را بدست آورديد ، بكشيد . وَ لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً : و از ايشان دوست و كسى كه شما را بر دشمنتان يارى كند ، مگيريد .