كنيد . هَنِيئاً مَرِيئاً . « هنيئى » چيز پاكيزه گوارايى است كه كمبودى ندارد . « مريء » چيزى است كه از لحاظ هضم و نتايج به حدى بىضرر و به حال انسان مفيد باشد . در كتاب عياشى از امير المؤمنين نقل شده است كه : « مردى خدمت آن بزرگوار عرض كرد كه به درد شكم مبتلاست . فرمود : زن دارى ؟ عرض كرد : آرى . فرمود ، از او بخواه كه با طيب خاطر چيزى به تو ببخشد . سپس با آن چيز مقدارى عسل خريدارى كن و با آب باران مخلوط كن و بنوش . چه از خداوند شنيده‌ام كه : « وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً » ( سوره ق 9 ) يعنى از آسمان آبى مبارك نازل كرديم و نيز فرموده است : « يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ » ( سوره نحل 69 ) يعنى از شكم زنبور عسل نوشابه‌اى برنگهاى مختلف خارج مىشود كه در آن شفاى مردم است و نيز فرموده است : « فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً » پس هر گاه شفا و بركت و گوارايى جمع شد ، بخواست خدا شفا مىيابى . آن شخص بر طبق اين دستور عمل كرد و بهبودى يافت » برخى به اين آيه بر وجوب زناشويى استدلال كرده‌اند ، زيرا امر « فانكحوا » مقتضى وجوب است . لكن دلايلى داريم كه ازدواج ( بخصوص اگر خطر معصيت نباشد ) واجب نيست .