الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
187
تفسير مجمع البيان (فارسى)
ابن زيد گويد : جبت ساحر و طاغوت شيطان است . مجاهد و شعبى گويند : جبت سحر است . ابو العاليه و سعيد بن جبير گويند : جبت ، ساحر و طاغوت ، كاهن است . برخى گفتهاند : جبت ، شيطان و طاغوت دوستان او است . ابو عبيده گويد : جبت و طاغوت ، چيزهايى هستند كه مورد پرستش قرار گيرند ، خواه سنگ باشد يا صورتى يا شيطانى . ضحاك گويد : جبت در اينجا حى بن اخطب و طاغوت ، كعب بن اشرف است در بعضى از روايات از ابن عباس نيز چنين نقل شده است . مقصود از « سبيل » در آيهء شريفه ، دين است زيرا دين راهى است كه انسان را به مقصود مىرساند . أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ : اينان را خداوند از رحمت خود دور كرده است . وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً : كسى كه مورد لعن خدا قرار گيرد ، ياورى ندارد كه او را از كيفر خداوند ، نجات دهد . برخى گفتهاند : منظور اين است كه در دنيا و آخرت براى آنها ياورى نمىيابى زيرا وقتى كه خداوند بندهاى را خوار كند ، به يارى ديگران نمىتواند متكى شود .