و نيز گفته‌اند مراد از « من تشاء » ( هر كه را بخواهى ) اهل بهشتند زيرا خداوند بهشتيان را چندان رزق ميدهد كه به حساب نميآيد و حد و شماره ندارد زيرا بهشت محدود و متناهى نيست و نهايت ندارد و آيه به اين معنى مثل آيه شريفه زير است : فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ - يعنى ( آنها به بهشت در آيند و بى حساب روزى داده شوند ) .