بيان آيه 228 لغت : قروء جمع قرء است و « قرء » دو معنا دارد : 1 - پاكى 2 - آلودگى به حيض . بعولة جمع « بعل » : شوهران . رجال - مردان - اصل اين كلمه « رجل » به معناى قوه است و كلام ارتجالى به آن كلام گويند كه متكلم بدون فكر و تأمل آن را ادا كند . تفسير : خداوند در اين آيات حكم طلاق و وظائف زنان طلاق داده شده را بيان مىكند . « الْمُطَلَّقاتُ » يعنى زنان طلاق داده شده در اينجا مقصود زنانى هستند كه با آنها آميزش نشده و عادت مىبينند ( در سن توالد و تناسل هستند ) « يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ » تا سه بار پاكى از ازدواج با مرد ديگر خوددارى ميكنند . اگر چه آيه به صورت خبر ، مطلب را بيان مىكند ولى معلوم است كه مقصود آيه امر است كه بايد اين مدت را انتظار بكشند و صبر كنند . منظور از سه « قرء » در اينجا از نظر ما ( شيعه ) گذشتن سه پاكى است و زيد بن ثابت ، عايشه ، عبد اللَّه بن عمر ، مالك ، شافعى و اهل مدينه نيز همگى ميگويند : مراد از « قرء » پاكى است مگر سعيد بن مسيب . از ابن عباس و عبد اللَّه بن مسعود و حسن و مجاهد نقل شده كه كلمه « قرء » در اين آيه به معناى حيض و آلودگى است . از حضرت على عليه السلام نيز نقل شده است كه كلمه قرء در اينجا به معناى حيض است و مراد از سه قرء در آيه كريمه سه حيض مىباشد . و مذهب ابو حنيفه و پيروانش نيز همين است . كسانى كه ميگويند كلمه « قرء » در اينجا به معناى پاكى است قول على عليه السلام