[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 229 ] الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ وَ لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً إِلاَّ أَنْ يَخافا أَلاَّ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَعْتَدُوها وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 229 ) « 1 » ترجمه : طلاق ( كه شوهر در آن رجوع تواند كرد ) دو مرتبه است ( پس چون طلاق داد ) يا رجوع و نگاهدارى كند بخوشى و سازگارى يا رها كند به نيكى . و حلال نيست كه چيزى از آنچه بايشان داده‌ايد ( مهر ) بگيريد مگر آنكه بترسيد كه حدود خدا را به پا ندارند كه در اين صورت زن هر چه از مهر خود به شوهر ببخشد روا باشد اين حدود و احكام خداست از آن تجاوز نكنيد و كسانى كه از حدود خدا تجاوز كنند اينان ستمكارانند .

--> ( 1 ) - آيه 229 سوره بقره جزء 2 سوره 2