[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 120 ] وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 120 ) [ ترجمه ] و هرگز يهود و نصارى از تو خشنود نمىشوند مگر اينكه پيروى نمايى طريقه ايشان را بگو كه راهنمايى خدا تنها راهنمايى است ، و اگر چنانچه پيروى نمايى خواهشهاى ايشان را بعد از علمى كه براى تو آمده از جانب خدا ولى و نصيرى نخواهى داشت . ( 120 ) شرح لغات : و لن ترضى . . . - هرگز خشنود نميگردد ملّتهم . . . - طريقهء آنان را . تفسير : يهود و نصارى از پيامبر اسلام درخواست متاركهء جنگ و آتش بس نموده و چنين وانمود كردند كه بعد از متاركه و مهلت دادن اسلام را پذيرفته و از او پيروى كنند از اينرو خداوند پيامبرش را از موافقت آنان نااميد ساخته و فرمود : وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ . . . - هرگز يهود و نصارى از تو خشنود نميگردند تا پيروى از طريقهء ايشان نكنى . و برخى گفته‌اند : پيامبر اكرم سعى و كوشش فراوان مبذول ميداشت تا آنان را راضى كرده و در دين اسلام وارد شوند از اين نظر به او دستور داده شده كه در اين راه سعى و كوشش به كار مبر بلكه دستور الهى را كه عبارت از مجاهده و جنگ با آنان است مورد عمل قرار ده . و اين جمله دلالت مىكند بر اينكه در هيچ حال خشنود كردن آنان ممكن نيست زيرا خداوند خشنودى آنان را فقط در يك صورت عملى ميداند و آن وقتى است كه پيامبر اسلام يهودى و يا نصرانى شود و چون اين معنى ممتنع است پس خشنود كردن آنان نيز همين نحو است . و بالآخره معناى جمله اين است كه هيچ فرقه‌اى از يهود و نصارى از تو خشنود