پيوستند به حضور نبى صلى اللَّه عليه و آله رسيدند و گفتند : يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ! منازل ما دور از منزل‌هاى شماست ما همنشين و هم صحبت نداريم . اقوام ما چون فهميدند مسلمان‌شده‌ايم . ازدواج و مجالست و تكلّم با ما را تحريم كرده‌اند و اين تنهايى براى ما مشكل است . مصطفى صلى اللَّه عليه و آله در جواب آنان آيهء إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ . . . را تلاوت و سپس به سوى مسجد حركت كرد . در مسجد عدّه‌اى در حال ركوع و عده‌اى در حال سجود بودند . سائلى هم در بين آنان تقاضاى كمك مىكرد . مصطفى صلى اللَّه عليه و آله از سائل پرسيد ؛ آيا كسى كمكى به تو كرده يا خير ؟ سائل گفت : بلى يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ! يك انگشترى به من داده شد . حضرت پرسيد : چه كسى آن را به تو داد ؟ سائل گفت : آن جوان كه ايستاده است و اشاره به على بن ابى طالب عليه السّلام كرد حضرت پرسيد : در چه حالتى انگشترى را به تو داد . سائل گفت : آن را در حالت ركوع به من عنايت كرد . مصطفى صلى اللَّه عليه و آله تكبير بلندى گفت ؛ سپس آيهء شريفه وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ « 1 » را قرائت فرمود « 2 » . ( 239 ) عبد اللَّه بن محمّد بن حنفيّة از نواده‌گان على عليه السّلام در بارهء جدّش على عليه السّلام مىگويد . امير المؤمنين على عليه السّلام به نماز ايستاده بود ، سائلى تقاضاى كمك از جمعيت حاضر در مسجد كرد ، على عليه السّلام با اشاره به سائل ، انگشترى خود را اعطا كرد ، سائل به خدمت نبى صلى اللَّه عليه و آله آمد . آن حضرت پرسيد : آيا كسى چيزى به تو داده يا خير ؟ سپس آيهء إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا . . . بر آن حضرت نازل شد .

--> ( 1 ) مائده / 56 ( 2 ) روايت رقم 238 فقط چند بيت شعر عربى بود كه ذكر نكردم .