رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : بلى اين پاداش براى كسى است كه اين كار را از سر اخلاص براى يكى از افراد امّتم انجام داد . ( 223 ) انس بن مالك چنين نقل مىكند : مصطفى صلى اللَّه عليه و آله بعد از نماز ظهر از مسجد خارج شد ، و به منزل خويش رفت . على عليه السّلام در نماز ايستاده بود سائلى وارد مسجد شد و چنان از بيچارگى خود ناليد كه قلب على عليه السّلام به درد آمد . آن حضرت در حال ركوع با دست راست خود به سائل اشاره كرد تا انگشترى را از انگشت او خارج كند ، و آن سائل انگشترى را گرفت و رفت . على عليه السّلام در پايان نماز عازم منزل خود شد . مصطفى صلى اللَّه عليه و آله كسى را فرستاد و على عليه السّلام را احضار كرد و چون حاضر شد . فرمود : يا على ! چه كار زيبايى بين خود و خدايت انجام دادى ؟ على عليه السّلام داستان فقير و اهداى انگشتر را بيان كرد . نبى صلى اللَّه عليه و آله فرمود : يا ابا الحسن ! بر تو گوارا باشد . خداى عزّ و جلّ در شأن تو آيه إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ را نازل فرمود . ( 224 ) محمد بن حنفيّة فرزند على عليه السّلام قضيه خاتم على عليه السّلام را چنين حكايت كرد : سائلى مسكين در مسجد رسول صلى اللَّه عليه و آله تقاضاى مساعدت كرد ، غير از على عليه السّلام كسى او را به عطايى ننواخت ، چون رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از مسجد خارج شد از سائل پرسيد ، آيا چيزى دريافت كردى ؟ گفت : غير از مردى كه در حال ركوع بود و انگشترى به من اهدا كرد ، چيزى دريافت نكردم . نبى صلى اللَّه عليه و آله فرمود : آيا او را مىشناسى ؟ گفت : خير ، نمىشناسم . آن گاه آيهء وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ در شأن