در جنگ احد درست در گرماگرم نبرد ، وقتى اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله منهزم و متوارى شدند ، و آن حضرت را تنها گذاشتند ، على بن ابى طالب عليه السّلام با شمشيرش به همراهى ابو دجانه انصارى از جان نبى صلى اللَّه عليه و آله دفاعى جانانه كردند و مشركين را از اطراف آن حضرت پراكنده نمودند . در آن هنگام آيه‌هاى وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ . . . تا آيهء سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ « 1 » در تحسين و تمجيد على بن ابى طالب عليه السّلام و ابو دجانه انصارى نازل شد . همچنين آيه وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ كثير همان ده نفرى كه به دستور خدا و رسول صلى اللَّه عليه و آله به تعقيب مشركين مكه پرداختند هستند . وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ « 2 » صابرين يعنى على عليه السّلام و ابو دجانه انصارى كه در دفاع از جان نبى صلى اللَّه عليه و آله پايدارى و استقامت كردند . [ 25 ] ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ . . . . وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ . ( آل عمران / 198 - 195 ) ثواب از جانب خدا و پاداش نيكو نيز نزد خداست . . . . و آنچه در نزد خداست براى نيكان از همه چيز بهتر و ارزشمندتر است . ( 189 ) اصبغ بن نباتة از دوستان و اصحاب نزديك على عليه السّلام مىگويد « 3 » . از امير المؤمنين على عليه السّلام شنيدم فرمود كه روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله دستم را گرفت و گفت ؛ اى برادرم ! آيا معنى كلام خداى تعالى ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ . وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ را مىدانى ، كه ثواب عند اللَّه و ابرار چيست ؟

--> ( 1 ) آل عمران 144 - 142 . ( 2 ) آل عمران / 146 . ( 3 ) روايت ديگرى از طريق اشخاص ديگرى از اصبغ بن نباته به همين نقل شده است .