مؤمنى مثل تو و يارانت هستم . على عليه السّلام فرمود : اى ابن ابى ! مادرت به عزايت بنشيند . يقين مىدانم تو منافق بىدينى هستى . عبد اللَّه بن ابى به نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمد و از آنچه بين او و پدرم على عليه السّلام گذشته بود ، اظهار ناراحتى كرد . ابن ابى هنوز در مجلس رسول خدا بود كه آيهء شريفهء وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا نازل شد . يعنى ابن ابى هر گاه امير المؤمنين على عليه السّلام را كه مؤمن و تصديق‌كنندهء قرآن است ملاقات كند مىگويد : قالُوا آمَنَّا يعنى به محمد صلّى اللَّه عليه و آله و قرآن عظيم ايمان راستين داريم . همين‌ها وقتى دوستان منافق و شياطين خود را مىبينند اظهار مىدارند ، ما در كفر و شرك با شما هستيم ، إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ ما على عليه السّلام و يارانش را استهزا مىكنيم . خداوند فرمود : اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ خداى تعالى در پاسخ استهزاء به على عليه السّلام و يارانش ، آنان را در آخرت عذابى دردناك و مجازاتى سخت مىنمايد . [ 6 ] وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ . ( بقره / 25 ) و كسانى را كه ايمان آورده‌اند ، و كارهاى شايسته انجام داده‌اند ، مژده ده كه ايشان را باغهايى خواهد بود . ( 113 ) از ابن عباس با سلسله سند طولانى آن نقل شده است : آنچه از قرآن به طور خاص در حق رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و على عليه السّلام و اهل بيتش نازل شد . آيهء شريفهء وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ است . كه در شأن على بن ابى طالب عليه السّلام و حمزه سيد الشهداء و جعفر طيّار و عبيدة بن حارث بن عبد المطلب نازل شده است .