ما نزل في احد من القران ما نزل علىّ بن ابى طالب هر آيه‌اى كه براى اصحاب نازل شده على عليه السّلام هم در آن آيه حظّى و شركتى داشته است . ( 54 ) محمّد بن اسحاق از يزيد بن رومان چنين نقل مىكند : ما انزلت في احد ما انزل في علىّ من الفضل في القرآن فضايلى كه براى على عليه السّلام در قرآن وارد و نازل شده براى احدى از صحابه وارد نشده است . ( 55 ) عبد الرّحمان بن ابى ليلى مىگويد : لقد نزلت في علىّ ثمانون آية صفواً في كتاب اللَّه ما يشركه احد من هذه الامة . هشتاد آيهء اختصاصى در قرآن كريم در بارهء فداكارى ، عظمت و حقوق على عليه السّلام نازل شده است كه احدى از اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله با على عليه السّلام در آن آيات شريك نيست . ( 56 ) على بن حسين عليه السّلام فرمود : نزل القران علينا و لنا كرائمه . قرآن براى ما نازل شد و كرائم قرآن براى ما اهل بيت است . ( 57 ) ابن عبّاس نقل مىكند ، روزى از روزها نبى صلى اللَّه عليه و آله دست من و على عليه السّلام را گرفته ، به ثبير برد . ابتدا دو ركعت نماز گزارد ، سپس دستش را به سوى آسمان بلند كرد و گفت : خدايا ! موسى بن عمران از تو خواهشى كرد و من محمّد كه برگزيدهء توأم ، از تو مىخواهم به من شرح صدر عنايت فرمايى و كارهايم را آسان گردانى و زبانى گويا و ناطق به من مرحمت فرمايى تا عرب و عجم سخنم را بفهمند . بعد فرمود : وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي علىّ بن ابى طالب عليه السّلام أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي . خدايا ! وزير و معاونى مثل على بن ابى طالب عليه السّلام كه از اهل بيت و برادر من است برايم قرار ده ، تا پشتوانهء من در غم‌ها و گرفتارىها و شريك در كارهايم باشد .