( 33 ) سيد الشهداء ، حسين بن على عليه السّلام بيان كرد ؛ پدرم على عليه السّلام فرمود : ما في القرآن آية الّا و قد قرأتها على رسول اللَّه و علّمنى معناها . در قرآن هيچ آيه‌اى نيست مگر اين كه آن را براى رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله قرائت كردم و آن حضرت معنا و تفسيرش را به من تعليم داد . ( 34 ) زيد بن على عليه السّلام از پدرش على بن حسين عليه السّلام و او از پدرش حسين عليه السّلام نقل كرد كه پدرم على عليه السّلام فرمود : ما دخل نوم عينى و لا غمض رأسى على عهد رسول اللَّه حتّى علمت ذلك اليوم ما نزل به جبرئيل من حلال او حرام او سنّة او كتاب او امر او نهى و في من نزلت . در عهد رسول اللَّه ، خواب به چشمم راه نمىيافت ، مگر آن كه در آن روز علم پيدا مىكردم كه جبرئيل از حلال و حرام ، از سنّت و كتاب ، از امر و نهى چه چيزى را آورده و آيات در شأن چه كسى نازل شده است . ( 35 ) زيد بن على عليه السّلام از پدر و جدّش نقل كرد كه على عليه السّلام فرمود : ما دخل عينى و لا رأسى حتّى علمت . . . . هيچ شبى چشمم به خواب نمىرفت مگر اين كه علم و معرفت به آيات نازل شده در آن روز و از حلال و حرام ، از امر و نهى ، از سنّت و كتاب ، از شأن نزول آيات علم پيدا مىكردم ، آن‌گاه مىخوابيدم . ( 36 ) ابو بكر بن عيّاش از ثوير بن ابى فاخته از پدرش نقل كرد كه على عليه السّلام فرمود : كان لى لسان سؤل و قلب عقول و ما نزلت آية الّا و قد علمت فيم نزلت و على من نزلت و بم انزلت . براى من زبانى گويا و قلبى عاقل قرار داده شد و هيچ آيه‌اى نازل نشد ، مگر اين كه مىدانم در كجا و براى چه كسى و براى چه چيزى نازل شده است . ( 37 ) سعيد بن حنظله از علقمة بن قيس چنين روايت مىكند كه على عليه السّلام مىفرمود : سلونى يا اهل الكوفة ! قبل ان لا تسألونى فو الّذى نفسى بيده ما نزلت