رسول گرامى صلى اللَّه عليه و آله چون ضمانت و عصمت از خداوند را دريافت كرد ، دست على بن ابى طالب عليه السّلام را گرفته در ميان جمعيت بلند كرد و فرمود : « يا ايّها النّاس من كنت مولاه فعليّ مولاه ، اللّهم وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصر و اخذل من خذله و احب من احبه و ابغض من ابغضه » اى مردم ! هر كه را من مولاى اويم على بن ابى طالب عليه السّلام مولاى اوست . خدايا ! هر كسى او را دوست دارد دوست بدار و هر كسى او را دشمن دارد دشمن بدار ، نصرت‌كننده او را ياور و معين باش و خواركننده او را خوار و ذليل كن و هر كسى على را دوست دارد دوست بدار و آن كه نسبت به او كينه و بغض دارد . او را مبغوض بدار . ( 249 ) كلبى از ابى صالح و او از ابن عباس و جابر بن عبد اللَّه نقل مىكند كه اين دو نفر صحابى معروف گفتند : خداى تعالى به مصطفى صلى اللَّه عليه و آله امر فرمود تا على عليه السّلام را به ولايت نصب كند و مردم را از ولايت او با خبر گرداند . آن حضرت از ترس و خوف اين كه مردم نگويند پسر عمّ خويش را به جانشينى انتخاب و منصوب كرد و همچنين از طعنهء بىجا و نارواى آنان ، اين امر مهم را به تأخير انداخت . تا اين كه خداوند وحى فرستاد : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ . . . در اين هنگام كه در غديرخم بود ، مصطفى صلى اللَّه عليه و آله برخاست و ولايت مرتضى عليه السّلام را به همگان خبر داد . ( 250 ) عبد اللَّه بن عباس پسر عموى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و از مفسرين قرآن كريم از زبان آن حضرت نقل مىكند كه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله داستان معراج را بيان مىكرد تا رسيد به اين كه خداوند در شب معراج فرمود : اى برگزيده من ! من هيچ نبىّاى را مبعوث نكردم مگر اين كه برايش وزيرى قرار دادم . تو اى محمد صلى اللَّه عليه و آله ! رسول من هستى و على عليه السّلام وزير توست .