محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)
1763
جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)
12 - آيا مىپيكار كنيد با او بر آنچه ديد ؟ « 1 » 13 - و بدرستى كه ديد آن يكبارى ديگر 14 - نزديك درخت كناركى « 2 » 15 - نزديك آن بهشت جايگاه 16 - كه فراز آمد بدان درخت آنچه فراز آمد « 3 » 17 - نه گشت خيره چشم و نه گردنكش شد « 4 » 18 - و بدرستى كه ديد از علامت خداى او بزرگى « 5 » 19 - آيا ديديد لات و عزّى را « 6 » 20 - و منات سه ديگر ديگرى ؟ « 7 » 21 - آيا شما راست نر و او راست ماده ؟ 22 - آنك چون بخششى است بيداد ! « 8 » 23 - نيست اين مگر نامها كه نام كرديد آن را شما و پدران شما كه نفرستاد خداى عزّ و جلّ بدان هيچ حجّتى نه متابعت كنند مگر گمان را و آنچه آرزو كند تنهاشان ، و بدرستى كه آمد بديشان از خداى ايشان راه راست 24 - يا مردم راست آنچه آرزو كنند ؟ « 9 » 25 - خداى راست آن جهان و اين جهان 26 - و چند از فرشتگان اندر آسمانها نه بى نيازى كنند خواهش
--> ( 1 ) آيا به گمان همى داريد . ( صو ) ( 2 ) نزد پايگاه بجايگاه رسند . ( صو ) عند سدرة المنتهى . ( 3 ) چو بپوشيد درخت را آنچه پوشيد . ( صو ) ( 4 ) برنگشت ببنايى و از حد اندر نگذشت . ( صو ) ( 5 ) بزرگترين ( صو ) ( 6 ) چه بينيد ، چه گوئيد بت لات و بت عزّى . ( صو ) ( 7 ) و بت مناة سديگر بازپسين . ( صو ) ( 8 ) اين آن گاه بخششى باشد بيداد . ( صو ) ( 9 ) كند . ( صو )